Karar Vermek
Artik hayatimla ilgili bir karar vermem gerekiyor. Yas yavas yavas kemale ererken: Su ikisinden birini secmem gerekiyor.
Hangisini daha cok seviyorum?
- Vucudumun zayif olmasini mi?
- Yemek yemeyi mi?
Yemek yemeyi gercekten cok seviyorum. Sabah uzun uzun kahvalti yapmayi, oglen yemegini zevkle yemeyi, aksam yemegini ise solen seklinde gecirmeyi cook seviyorum. Bu arada cay saatlerini atlamamam gerekir. Son zamanlarda yemek yemenin yani sira yapmaya da basladigim icin ve bu yaptiklarim ozellikle cay saatinde yenecek seyler oldugu icin en zevk aldigim noktaya donustu.
Bu kadar yemegin yani sira hayatimda hareketten de cok hoslandigimi soyleyemeyecegim icin vucudumda gittikce agirlasmaya basladi. Ilk baslarda bu agirlik cok rahatsiz etmiyordu hatta aynada kendime baktigimda hicte rahatsizlik duymuyordum. Aslinda hala baktigim zaman cok kotu gormuyorum. En fazla hmm demek ki hamile kaldigim zaman boyle gozukecegim diyorum!
Ancak ne kadar kendimden hosnut olsamda, magazalara girdigimde begenipte denedigim kiyafetlerin ustumde durmasi gerektigi gibi durmadigini gorunce, Denedigim modellerin ustume olmadigini gorunce, olsa bile ordan burdan pirtladigini gorunce insan ister istemez mutsuz oluyor. Bir de beni en mutsuz eden seyi soylemeden gecemeyecegim; cizmeler.. Bir insanin ayagina hic bir cizme olmaz mi? O kadar sisman insan giyiyor nedense ben kendime gore olani bi turlu bulamiyorum!!!
Acikcasi hic bir zaman kendimi 34 beden olarak dusunmedim ama 38 olmayi uzun suredir arzuluyorum. Ha bu kadar istememe ragmen bugune kadar naptin deseniz? Sanirim hic bir sey! Evet dusunuyorumda gercek anlamda hic bisey yapmadim. Rejime basladim, spora basladim, ilaclar kullandim, sacma sapan ilaclar kullandim.. Ama hic bir zaman bunlari uzun sure devam ettiremedim. (Ilaclari devam ettirmedigim iyi oldu tabi!) Gaza geldim yapicam dedim ama gercekten en fazla bir ay surdu. Bir ayin sonunda verilen 3 kilonun rahatligina kaplilip biraktim ve nedense her seferinde verilen o 3 kilonun yerini daha da fazla alarak doldurdum.
Ama artik vucudum bu duruma karsi ALARM vermeye basladi. Eskiden hic ses cikarmayan vucudum artik fazla kilolari kaldiramadigini diz agrilari,ayak agrilariyla ortaya koymaya basladi. Midem fazla yemek yiyince agrimaya, yataktan kalktigim zaman her tarafim tutulmaya, yeter ulen seni tasimaktan usandim artik diye soylenmeye basladi. Tamam biraz abartmis olabilirim. Babanem gibi konustugumu hissettim bir an... Ama tamda olarak su an yasadigim sorun bu! Ben babanem gibi olmayi hatta konusmayi bile istemiyorum!! Hele bu yasta hic istemiyorum. Ve nedense bu durumdan kurtulmak icin elimde kalan son zamanlarmis gibi hissediyorum.
Bir yandan boyle dusunurken obur yandan bu seklide hissetmek..
Iste vermem gereken buyuk karar bu. Ilerde agrisiz saglikli bir hayat mi? yoksa olumlu dunya yemeden yasayamam mi?
Boyle yazinca cevap oldukca acik gozukuyor ama ben yine de karar veremiyorum...