Sevgililer Gunu denen illet!

Kendimi bildim bileli sevgililer gununu sevmemisimdir. Cok zorlama, cok yavan ve cok civik civik bir gun olarak gelmistir hep..

Bir kere sevgilisi olmayanlar takriben bir hafta oncesinden tribe girer Allahim bir sevgilim bile yok ben 14 subatta napacagim diye. 

Sevgilisi olanlar daha da cekilmez olur. Efenim ne hediye alicam, acaba O bana ne alicak. Ay bir ogrensem de benim hediyem basit kalmasa,  umarim ucuz bisey almaz. Oysa ki hediye almis dusunmus iste daha ne istiyorsun degil mi? Yok olmaz.. 

O gun disari cikmak istesen, yemege gitsen her yerde iki kisilik kirmizi dekorlu masalar, suslenmis puslenmis insanlar ve romantik muzikler esliginde yenen kalp seklinde ki yemekler... 

Yolda yurusen her yerde elele gozgoze muhakkak ellerinde bir adet kirmizi gul tutan kizlar ve erkekler...

Neden sadece bir gun? ve neden herkesle ayni anda? 

Sanirim herkesle ayni anda ayni seyleri yapiyor olmak bir tek beni rahatsiz ediyor. .

Hediye almak icin gercekten bir gune ihtiyac yok diye dusunenlerdenim ve sanirim bu hep boyle devam edecek.

Sevgilim, tekrar soyluyorum hediye almak yok tamam mi? :)